Father's day Yet again!!!

 Hi Friends,

Been really long since my last blog entry. Although there were lot of things i would have rather wrote about, somehow I couldn't. But today something clicked and thought i would share.

It was 12 years ago on same day (Father's day), my blogging journey started. Lots of things have changed since then. I have become father myself now. Respect and love towards my father has grown multifold since then. Now i acknowledge and appreciate my father even more, given the kind of kid i was :)

Being father is really a blessed feeling. Although i have a daughter now since a year, I have had feeling of father since long time to my nieces, nephews. Have seen them grow up , felt protective about them, loved them to core ,had total fun with them , had a feeling that they are my own, which is unmatchable. What's new with my own daughter is seeing her grow every moment, being involved in her daily routine. IT wouldn't be wrong to say she has kept me sane in these insane time.

So just wanted to thank all those daughters, sons who are always there for me and who have given me the feeling of being a father.

Heart touching song - hungama hai kyoun

Friends,
I was wondering, since many days, about the kind of songs that are being composed in movies, in albums these days. what's even more baffling, is the kind of songs that are being liked by people these days. There is a drastical rather dramatic change in the type of songs people are liking, which reflects the mentality of the people/generation. Not that it is happening for the first time, its a continuous process happening from centuries from generation to generation. But one startling change i am observing these days is the decline in layers/dimesions of music and more importantly, the lyrics. Specifically, i am wondering how many songs with themes of  drinking/boozing . songs have words which have words "daaru", "nasha", "party", potrayed as "cool" or "fun" to listen. But personally I never felt it to be "cool or fun".

A song feels the best when the lyrics,music are in sync with the emotions that it is conveying. It feels the purpose of the song is served and the communication is complete. The emotion felt by the composer is successfully communicated when the same emotion is felt by the listener. Do we really care about this communication anymore when we are listening to any song these days? Do we even feel any emotion at all these days, by listening to a song composed in these days?

Anyway, complaints and introspection aside, I am writing this post to bring to your notice,a song written in that Era, when every letter in every word used to convey a message/emotion,when words were still mightier than sword, when words used to inspire people.

It was such a time when INDIA was about to get independence. Sacrifice, hardwork, pure desire and dedication of genuine people, through their own means, their own capabilities,had given fruits. But this fruit was not as sweet as desired.  This was  rotten with people who were self-centered, narrow minded, quite opposite to people who led to freedom. What was more disturbing these rotten germs started blaming the people who actually led the freedom struggle.  Can you imagine the emotion of let down by the very own people you thought your own , for whom you fought selflessly? Some gave up, some expressed this very emotion sarcastically, through words.

One such poet was Akbar Allahabadi, who was blamed by people from his own religion, for supporting hindustan. He was blamed to have been given liquor by people from other community and had turned traitor. He wrote a song to answer them sarcastically which has mutiple dimensions to it depending on the context in which you listen to the song.
Not only it answers them, it provides so much fun just to listen to it for even those who don't know this background.

I am talking about the song "Hungama hai kyoun barpa", sung so beautifully so as to justify the words, by the great USTAAD GHULAM ALI saab. I couldn't  help but notice the irony, that a song written by an INDIAN to answer a PAKISTANI is sung by PAKISTANI singer  to convey the entire emotion, and enjoyed thoroughly by INDIANS & PAKISTANIS alike, to prove that boundaries are only in our narrow mind.

For those who have never heard this song or for those who wanna hear it again:

https://www.youtube.com/watch?v=8G32hS635uE

I recommend you to listen to this song before you proceed. This song is in Raag Darbaari and Ustaad Ghulaam Ali saab has adressing a darbaar like audience in this video.
Song starts with a light sarcastic pre-note

Mai teri Mast nigaahi ka bharam rakhloonga
I choose to keep the imagination that I am taken by your intoxicating eyes

Hosh aaya bhi to kehdoonga mujhe hosh nahi
 Even if am hit by reality, I  would tell world that I am still intoxicated.

My interpretation of the song in 2 layers:
Layer1: Answer to questions asked to author by actual traitors.
Layer2: Hypothetical situation of a drunkard  defending/justifying  his drinking problem to the world.

Mukhda:
Hungama hai kyuon barpa thodi si jo peeli hai -  
L1: Why so much of fuss even if i have drunk some liquor given by your so called enemies?
L2:  Why so much of fuss if i drink a little?

Daaka toh nahi daala, chori to nahi ki hai -
L1: I have not looted people the way you are doing (Remember violence during independence)
L2:  I have not committed such a big crime by drinking liquor.

Antara:

Us mai se nahi matlab, dil  jisse ho begaana -
L1: I don't have any inclination to be a person whom my heart detests.
L2: It's not me if I am not a drunkard.

maqsood hai us mai se, dil hi me jo khichti hai
L1: I will be that person who i really wanna be. I am answerable only to my conscience.
L2: Being a drunkard is who i really wish to be.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Sooraj mein lage Dhabba, fitrat ke karishmein hai
L1: Even sun gets eclipsed by moon at times, thats the beauty of nature. I, taking the blame is inconsequential compared to it.
L2: Even sun has dark spots, me having drinking problem is very minute compared to it.

Khud humko kahe kafir allah ki marzi hai
L1: you have termed me a traitor. I take that too, as will of god
L2: You are blaming me as if i have committed big crime. This too is wish of god.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 Na tajjurba kaari se vaaiz ki yeh baatein hain
L1: Why should i take your words seriously, You have not experienced the struggle I went through
L2:  Your advice for me to stop drinking is not based on your experience of drinking.

 Iss rang ko kya jaane poocho to kabhi pe hai
L1: How do you know the feeling of ecstacy that comes with the selflessness, I ask you , have you even tried it once?
L2:  Do you even know how this intoxication will be?  have you ever taken even a sip?

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Har zarraa chamakta hai anwar-e-illahi se
L1:  Every nook & corner of this world is illuminated by God. I don't value these borders which you drew in ur mind and map.
L2: Every nook and corner of my body is illuminated by God.

Har Saans yeh kehti hai, hum hai toh khudaa bhi hai
L1:  Every breath I take, is a proof that even God approves my way.
L2: Every breath I take after drinking says I am god.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Hope you enjoyed. Please share your interpretations of the song or some of the lines in comments. Would love to explore more dimensions of this great song

ಕಾರ್ಮೋಡ

ಇಂದಿನ ಕಾರ್ಮೋಡ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನೇ ಬಿಂಬಿಸಿದಂತಿದೆ
ಎಲ್ಲವೂ ಮಸುಕು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕತ್ತಲೆ !!
ನನ್ನ ಕಣ್ಣೀರಿಗೆ ಜೊತೆ ಕೊಡಲು ತಾನೂ ಮಳೆ ಸುರಿಸಿದಂತಿದೆ

ಮನದ ದುಗುಡ ಗುಡುಗಾಗಿ ಕೇಳಿದಂತಿದೆ
ಆಸೆಯೆಂಬ ಬೆಳಕು ಮಿಂಚಂತೆ ಮರೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ

ಇದಕ್ಕೆಲ್ಲ ಕಾರಣ ನಾನೇ ಎಂದು ಹಿಂದಿರುವ ಸೂರ್ಯ ನೊಂದಿದ್ದಾನೆ
ಆದರೆ ಮೋಡದ ಮರೆಯಿಂದ ಇಣುಕುತ್ತಿರುವ ಆಶಾ ಕಿರಣವೂ ಅವನ್ನದ್ದೇ ಆಗಿರುವುದು ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿಯದ್ದಾಗಿದೆ  ---- ವಾಸು

ಸೂರ್ಯಾಸ್ತದ ನಂತರದ ಹೊರತು, ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುವ ದೀಪದ ಬೆಳಕು,

ಬೀಜ ಬಿತ್ತನೆಯ ಸಮಯದ ಹೊರತು, ಧಾರಾಕಾರವಾಗಿ ಸುರಿವ ಮಳೆ,

ಉರಿವ ಬಿಸಿಲಲ್ಲಿ ಬೆವರಿಳಿವ ಹೊತ್ತು ಹೊರತು ಆಹ್ಲಾದ ಕೊಡುವ ತಂಗಾಳಿ,

ಬೆಳೆಗಳನ್ನು ಬೆಳೆವ ಸಮಯದ ಹೊರತು, ಫಲವತ್ತಾದ ಭೂಮಿ 

ಮಧು ಮಾಸ ಹೊರತು, ಕೋಗಿಲೆ ಹಾಡಿಗಾಗಿ ಕಾಯುವ ಕಿವಿ ,

ಗುಡಿಯೊಳಗೆ ದೇವರ ಮುಂದೆ ನಿಂತ ಸಮಯದ ಹೊರತು, ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಕಣ್ಣ್ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುವ ಕಣ್ಣು, 

ಪ್ರೀತಿ ವಿಶ್ವಾಸಗಳ ಮಾತನ್ನು  ಹೊರತು, ಪಟಪಟನೆ ಮಾತಾಡುವ ಬಾಯಿ, 

ತನ್ನದು ಎಂಬ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಹೊರತು, ಎಲ್ಲ ಸೌಕರ್ಯವನ್ನು ನೀಡುವ ಮಣ್ಣು,

ದಯೆ ಯಾಚಿಸಿ ಬಂದಾಗ ಹೊರತು, ಕೈ ಮೀರಿ ಕೊಡುವ ಕರುಣೆ,

ಜೀವದ ಸಂಗಾತಿ ಅಪೇಕ್ಷಿಸುವ ಕಾಲದ ಹೊರತು, ಮನಸ್ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ತೋರುವ ಪ್ರೀತಿ,

ಶಾಂತಿ ಸಹನೆಯನ್ನು ಹೊರತು, ಜೀವಿಸುವ ಜೀವನ,

ಜೀವನದ ನಿಜ ಅರ್ಥ ಅರಿಯದ ಹೊರತು, ಜೀವನವನ್ನೇ ಗೆದ್ದ ಬದುಕು 

ಆಪತ್ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹೊರತು, ಜೀವಕ್ಕೆ ಜೀವ ಕೊಡುವ ಗೆಳೆಯ 

ಸಂಸ್ಕಾರದ ಹೊರತು, ಬೇರೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಧಾರೆಯೆರೆದ ತಂದೆ  ತಾಯಿ, 

ಕೊನೆಗಾಲದ ಹೊರತು, ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಮಗ,

ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊರತು, ಕೇಳಿದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೊಡುವ ದೇವರು,

                                       ವ್ಯರ್ಥ 

BEBASI

Kisi ne poocha, Kya hai ye bebasi?

Maine kaha..

Apni jo duniya banaake hum jo jeete hain,use bikharte dekho,
wo bebasi hai...

Ispe, uspe, sab pe to kya, khud pe aur wo Rab pe bhi jo gussa ho,
to wo bebasi hai....

Hasi, jab gam ke kisi kone mein phasi ho,
to wo bebasi hai.....

Apnon ka dard, apnon ka gam, apnon ki maut jab aankhon mein, dil mein basi ho,
to wo bebasi hai...

Insaan ki Insaaniyat..

है इंसान , तुम्हे किस बात का गुरूर है?

खुद को सबसे बुद्धिमान बताते हो
सबसे शक्तिमान जताते हो
भूत, वर्तमान, भविष्य पर अपना  अधिकार जमाते हो
पैसा, नाम, इज़ज़त, शोहरत को छोड़ कभी किसीका विश्वास कमाते हो?

मौत से ज़यादा तो ज़िन्दगी से डरते हो
यही छोड़ जानेवाली ख़ज़ाने भरते हो
दो चार अच्छाई करके अपना अहंकार को पालते हो
भीतर कुछ और होते हुवे, बाहर, नकाब डालते हो

ना तो दुखियारे को दो पल कि हसी दे सकते हो
न तो पीड़ित से उसका दर्द ले सकते हो
न तो ज़िन्दगी कि रीत बदल सकते हो
न तो  जीनेवालों को टोक सकते हो
न मरने वालों को रोक सकते हो

तो बताओ दोस्त, किस चीज़ पे है तुम्हे नाज़?
तेरे हात कुछ नहीं है प्यारे, येही है दुनिया का राज़.

ಮುಲ್ಕಿ ವೆಂಕಟರಮಣ

 ಓದುಗರಿಗೆ ವಂದನೆಗಳು ..
ಬಹುದಿನದ ಮೇಲೆ ಬರೆಯುವ ಕನಸು, ಮನಸು, ಹುಮ್ಮಸು ಬಂದಿದೆ, ಬರೆಯುತ್ತಿರುವೆ.
ಉಡುಪಿ, ಮಂಗಳೂರು ಮಾರ್ಗ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿದೆ ಊರು ಮುಲ್ಕಿ. ನಾನಿರುವ ಸುರತ್ಕಲ್ ಊರಿನಿಂದ ಹತ್ತು ನಿಮಿಷದ ಹಾದಿ.
ಮುಲ್ಕಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ಸಿದ್ಧವಾದ ಪುರಾತನವಾದ ವೆಂಕಟರಮಣನ ದೇವಸ್ಥಾನವಿರುವುದನ್ನು ನನ್ನ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪನಿಂದ ಅರಿತೆ. ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ಅವರು ಭೇಟಿ ಮಾಡಿದ್ದನ್ನು ವಿವರಿಸಿದಾಗ  ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುವ ಮನಸ್ಸಾಗಿತ್ತು, ಕಾಲ ಇಂದು ಕೂಡಿ ಬಂತು.


ದೇವಸ್ಥಾನವು ಊರಿನ ಒಳ ವಲಯದಲ್ಲಿದ್ದು, ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಶಾಂತ ವಾತಾವರಣ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದೆ. ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಹೆದ್ದಾರಿಯಿಂದ, ಧೂಳು, ಗದ್ದಲಗಳಿಂದ ಬಹು ದೂರದಲ್ಲಿದ್ದು ತಂಪಾದ ಅನುಭವವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಿತ್ತು. ಗುಡಿಯ ಪ್ರಾಂಗಣ ಅತಿ ದೊಡ್ಡದಾಗಿದೆ, ಗೋಪುರ, ಗರುಡಗಂಬವನ್ನು ದಾಟಿ, ಒಳಗೆ ನಾನು ಮತ್ತು ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದೆವು. ಇದರ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದ  ನಾನು, ಮೂರ್ತಿ, ತಿರುಪತಿಯಷ್ಟು ದೊಡ್ದದಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಮೈಸೂರಿನ ಒಂಟಿಕೊಪ್ಪಲ್ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಮೂರ್ತಿಯಷ್ಟಾದರೂ ಇರಬಹುದೆಂಬ ಕಲ್ಪನೆ ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಚಿತ್ರಣದ ಸಮೇತ ಬಂದಿತ್ತು.

ಆದರೆ ಒಳ ಹೊಕ್ಕಂತೆ ಕಂಡದ್ದೆ ಬೇರೆ. ಗರ್ಭಗುಡಿಯ ದ್ವಾರದಿಂದ ಸಾಕಷ್ಟು ದೂರದಲ್ಲಿ, ಮೂರು ಮೂರ್ತಿಗಳನ್ನು ಕಂಡೆನು.
ಮೂರ್ತಿಗಳ ಎಣಿಕೆಗಳು ದೊರೆಯುವಷ್ಟೇ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು ಆ ದೃಷ್ಯ. ಎಲ್ಲ ಮೂರ್ತಿಗಳ ಆಕಾರ ಬಹು ಚಿಕ್ಕದ್ದಗಿತ್ತು.  ವೆಂಕಟರಮಣನ ಆ ಠೀವಿ, ತೊಡೆಯ ಮೇಲಿನ ಕೈ, ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ಲಕ್ಷ್ಮಿ, ಅಕ್ಕ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀ ಭೂ ದೇವಿಯರು, ಇದ್ಯಾವುದನ್ನೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣದೆ ನಿರಶೆಯಾಯಿತು. ದೂರದ ದೃಷ್ಟಿ (short sight ಎಂದರ್ಥ ಅಷ್ಟೇ ) ಕಡಿಮೆ ಇರುವುದು ನೆನಪಾಗಿ, ಕನ್ನಡಕದಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚು ಸ್ಪಷ್ಟ ಕಂಡೀತೆಂಬ ಆಸೆ ಒಂದೇ ಕ್ಷಣ ಬಂತಾದರೂ, ಮೂಗಿನ ಮೇಲೆ ಅದು ಆಗಲೇ ಇದ್ದದ್ದು ಕಂಡು ನಿರಾಶೆ ಮುಂದುವರಿಯಿತು.ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಅರ್ಚಕರನ್ನೇ ಮೂರ್ತಿಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಲು ಬೇಡಿದೆ. ಅತ್ಯಂತ ಸಮಾಧಾನದಿಂದ ಮೂರ್ತಿಗಳ ವಿವರವಲ್ಲದೆ, ಅಲ್ಲಿನ ಇತಿಹಾಸದ ಬಗ್ಗೆ ಕೂಡ ಮಾಹಿತಿ ಕೊಟ್ಟರು. 

ಎಲಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲಿದ್ದ ಮೂರ್ತಿಯೇ ಶ್ರೀ ಭೂ ಸಮೇತ,ಮುಲ್ಕಿಯ ವೆಂಕಟರಮಣ. ಅದರ ಕೆಳಗಡೆಯೇ ಉಗ್ರ ನರಸಿಂಹನ ಮೂರ್ತಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿತ್ತು. ಉಗ್ರ ನರಸಿಂಹನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿಯೇ, ಶ್ರೀ ಹರಿಯ ಮತ್ತೊಂದು ಅವತಾರವಾದ ಶ್ರೀ ವೇದವ್ಯಾಸ ದೇವರ ಮೂರ್ತಿ ಇತ್ತು. ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಕೆಳಗೆ ಉತ್ಸವ ಮೂರ್ತಿಯಾದ ಬಿಂದುಮಾಧವನ ಮೂರ್ತಿಯಿತ್ತು. ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬಾರಿ ಮಾತ್ರ, ಮಾರ್ಗಶಿರ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಹುಣ್ಣಿಮೆಯಂದು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ೭ ಗಂಟೆಯಿಂದ ಸಂಜೆ ೫ ಗಂಟೆವರೆಗೆ ಅಭಿಷೇಕವನ್ನು ಮಾಡುವ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಮೂರ್ತಿಗಳು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕಾಣಸಿಗುವುದೆಂಬ  ವಿಷಯವನ್ನೂ ಸಹ ತಿಳಿಸಿದರು. ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಕಾಯುವುದು ಹೇಗೆ ಪ್ರಭು ಎಂದು ಕೇಳುವಷ್ಟರಲ್ಲೇ ಆ ಆಚಾರ್ಯರ ಬಾಯಲ್ಲಿಯೇ ಶ್ರೀ ಹರಿ , " ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ಅಭಿಷೇಕಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರತಿಮೆಗಳನ್ನು ತೆಗೆದಿದ್ದ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ತೆಗೆದ ಭಾವಚಿತ್ರವೊಂದನ್ನು ಬಾಗಿಲ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದ್ದೇವೆ, ನೋಡಿ" ಎಂದು ನುಡಿಸಿದ.

ಮನಸಿನಲ್ಲಿದ್ದ ನಿರಾಶೆ ದೂರವಾಗಿ, ಆಸೆ ಮತ್ತೆ ಚಿಗುರೊಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಬಾಗಿಲ ಬಳಿ ಹಾಕಿರುವ ಆ ಭಾವಚಿತ್ರವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ನಿಂತೆವು. ಶ್ರೀ ಹರಿಯ ಆ ವೈಭವವನ್ನು ಶಬ್ದಗಳಲ್ಲಿ ವರ್ಣಿಸಲಾರೆ,ಆದರೂ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವೆ.
ವೆಂಕಟರಮಣನ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಸಂಕಟಗಳೆಲ್ಲಾ  ದೂರವಾಗಿಯೇ ಹೊಯಿತೆಂಬಂತಾ ಭಾವ ಮನಸ್ಸಿಗಾಯಿತು.
ಇನ್ನು ಉಗ್ರ ನರಸಿಂಹನ ಆ ಉಗ್ರತೆಯನ್ನು ಏನೆಂದು ಬಣ್ಣಿಸಲಿ.  ಹತ್ತಾರು ಕೈಗಳು, ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೊಂದು ಆಯುಧ, ತೊಡೆಯಮೇಲೆ ಪ್ರಖರ ನಖಗಳಿಂದ  ಬಗೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪು, ಕಣ್ಣಮುಂದೇ  ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುವಿನ ವಧೆ ಆದಂತಾಯಿತು, ಕಂಡು ಧನ್ಯನಾದೆ. ಅಂತೆಯೇ ವೇದವ್ಯಾಸ ದೇವರ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನೂ ಕಂಡೆನು.
ಈ ಪ್ರತಿಮೆಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದವರು ,ಶ್ರೀ ರಾಘವೇಂದ್ರರ ಗುರುಗಳಾದ  ಶ್ರೀ ವಿಜಯಿಂದ್ರ ತೀರ್ಥರು . ಏಳು ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಇತಿಹಾಸವಿರುವ ಈ ಪ್ರತಿಮೆಗಳನ್ನು ಮಂಗಳೂರಿನ ಕೊಟ್ಟಾರ ದ ರಾಯರ ಸಂಸ್ಥಾನದಿಂದ ತಂದು ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ಮೂರ್ತಿಗಳಲ್ಲದೆ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿಯೇ, ಮುಖ್ಯ ಪ್ರಾಣದೇವರ, ಗಣಪತಿಯ, ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿಯ, ಗರುಡ ದೇವರ ಸನ್ನಿಧಾನವೂ ಇದೆ.



ನಂದಾದೀಪ ಸೇವೆಯನ್ನು ಮಾಡಿಸಲು ಮುಂದಾದೆ, ಸಂಕಲ್ಪವನ್ನು ಮಾಡಿಸಿದ ಆಚಾರ್ಯರು, ಎಣ್ಣೆಯ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಪ್ರತಿಬಿಂಬವನ್ನು ನೋಡಿಸಿ ಭಗವಂತನಿಗೆ ಆ ಎಣ್ಣೆಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರು. 
ಹಿರಿಯರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಬೀಳ್ಕೊಡುವಾಗ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿಯೇ ಇರುವ ಅನ್ನಪೂರ್ಣ ಛತ್ರದಲ್ಲಿಯೇ ಪ್ರಸಾದವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ಅಪ್ಪಣೆ ಇತ್ತರು . ಅದರಂತೆಯೇ ಪಕ್ಕದ ಛತ್ರಕ್ಕೆ ಹೋಗುವಾಗ, ಅಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದ ಬ್ರಹ್ಮ ದೇವರ ಗುಡಿಯನ್ನೂ ಕಂಡು ಛತ್ರ  ಪ್ರವೇಶಿಸಿದೆವು. ಅಲ್ಲಿ ಬಂದ ಅತಿಥಿಗಳಿಗೆ ಮಾಡುವ ಉಪಚಾರ ಅಡಿಗೆಯ ರುಚಿಯನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ವರ್ಧಿಸುತ್ತದೆ.
ತಾಯಿಯ ಮಮತೆಯಷ್ಟೇ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನಮಗೆ ಬಡಿಸಲಾಯಿತು, ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಮುಖದಲ್ಲೂ ಕೃತಜ್ಞತಾ ಭಾವ ಜಾಗೃತವಾಗಿ, ಮುಲ್ಕಿಯ ವೆಂಕಟರಮಣನ ದರ್ಶನದ ಭಾಗ್ಯದ ಜೊತೆಗೆ, ಜೀವನದುದ್ದಕ್ಕೂ ಮರೆಯಲಾಗದ ನೆನಪನ್ನೂ ಹೊತ್ತು ಬಂದೆವು. 
ಆ ಮುಲ್ಕಿಯ ವೆಂಕಟರಮಣ ಎಲ್ಲರಿಗೂ  ಸಂಕಟ ಕಳೆದು  ಅನುಗ್ರಹಿಸಲಿ  ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೇನೆ
 ಧನ್ಯವಾದಗಳು.